jeansungit

Ang labo mong kausap!

2010-11-04T21:04:00.000-07:00

Sabi mo, nagbago na ako. Hindi na ako nagkukuwento ng mga nangyayari sa akin. Ngayon naman na nagkukuwento ako, ayaw naman makinig! Ang labo mo namang kausap!

Another day...

2010-08-06T12:07:00.000-07:00

I`m going to work with a heavy heart. `Di ko alam, pero tinatamad akong pumasok ngayon. Sigurado dahil natulog akong masama ang loob.
Marami akong iniisip, wala namang gustong makinig. Naisip ko, isusulat ko na lang `yun sama ng loob ko. At least kahit paano, mailalabas ko `yung hinanakit ko at maiibsan `yung pain kahit konti.
They were my friends, `yun ang akala ko. Pero dahil sa maraming twists and turns ng buhay, may mga bagay na nagbago. Oo, masama ang loob ko kasi nasaktan ako sa mga ginawa nila. But still, I`m willing to listen kung kakausapin nila ako. Sabi ko nga, kung iniyakan ko ang misunderstandings natin, ibig sabihin, importanteng tao ka sa buhay ko kasi nasasaktan ako sa ginawa at ginagawa mo.
Minsan na akong nagbaba ng pride just to save the relationship. Pero nakipag-usap ba kayoÉ May sarili akong pag-iisip at hindi ako kailangang diktahan ng iba kung ano ang gagawin ko. I`ve been open and very honest mula sa umpisa. HINDI AKO PLASTIK!
Sana lang, maisip mo na nagkasama tayo ng matagal at mas kilala mo ako kesa sa kanila.
Nasaktan ako nang marinig ko ang bansag sa`yo na ``best friend ng bayan``. BakitÉ Para sa akin, hindi ka nila kilala at hindi ka nila kasama sa bahay para husgahan ng ganu`n. Kung matatandaan mo, paulit ulit kitang pinagsabihan. Ang alam ko, nakinig ka. Ganu`n naman tayo. Masama ang loob ko, hindi ako magsasalita. Magtatanong ka, sasagutin ko.Pero sa paglipas ng mga araw, nagbago ka rin. Paano kita ipagtatanggol sa iba kung sa akin mo na mismo ginagawaÉ Kung tutuusin, wala naman tayong pinag-awayan. Naisip mo bang ang mga taong kasa-kasama mo ngayon ang nagkuwento at nanira sa`yo sa iba, (na alam kong alam mo dahil pareho nila tayong siniraan)É
Alam kong alam mo rin na isa sa mga taong kasama mo ngayon ang nagtraydor sa akin. Maganda siyang ngumiti, parang walang ginawang kasalanan. Sinubukan kong kausapin pero anoÉ. Nadiktahan lang na `wag nang makipag-usap sa akin, `yun nga ang ginawa. Sino ngayon ang walang sariling pag-iisipÉ
Hindi ako mahirap kausap. Marunong akong makinig at magpatawad. Kung gusto n`yo talagang maayos `to, bakit hindi kayo makipag-usapÉ

2009-09-27T02:34:00.000-07:00

Next time, wag ka nang magsasabi o mangangako kung hindi mo kayang tuparin. Simple lang naman ang hiling ko, marinig ang boses mo. Ilan buwan na ba ako dito? Ahhh, ayaw ko nang isipin. Sa tuwing mag-uusap magcha-chat tayo, puro na lang pindot sa keyboard ang ginagawa natin. Puwede naman tayong mag-usap pero kung wala diyan ang kaibigan mo, hindi mo maiisip na kausapin ako. Mahirap bang gawin 'yun? Hindi ba puwedeng magkusa ka naman?
'Yun na lang ang kaligayahan ko, marinig ang boses mo at makita ka sa webcam pero parang ipinagkakait mo na. Alam mo, kung nagbago na ang lahat, sabihin mo sa akin, 'wag mo akong gawing tanga. 'Wag mo akong paasahin.

I miss home!

2009-09-07T09:07:00.000-07:00

Hindi na naman ako makatulog. I had to drink a glass of wine para lang makaramdam ng antok. After an hour, gising na naman ako. Ilang araw na akong ganito. Gusto ko nang umuwi ng Pilipinas, nami-miss ko na ang mga pagkaing Pinoy, malls, mga kaibigan at higit sa lahat, ang mga mahal ko sa buhay.
Ilang buwan na rin ako rito. Nakakainip. Nakakabato.
Mahirap talagang mawalay sa mga mahal mo but sometimes you have to sacrifice para na rin sa ikabubuti at ikagaganda ng buhay ng pamilya mo.
I keep myself busy by watching teleserye over the net o kaya DVD marathon kapag rest day from work. Just like now, I'm watching Entrapment (Sean Connery and Catherine Zeta Jones). Hopefully, makatulog na ako pagkatapos ng movie dahil 9:00 AM na dito at wala pa akong tulog.
;Til my next blog update...

La lang

2009-08-24T05:16:00.000-07:00

Bakit ganun? Kung kelan kailangan ko ng makikinig, ayaw mo naman akong pakinggan. Pero sa ibang tao, meron kang shoulder to cry on? Ang sama sama ng loob ko, alam mo ba 'yun?

2008-02-04T04:20:00.000-08:00

Bakit ba naniwala ako nu'ng sinabi mong mahal mo ako?
Bakit ba naghintay ako kahit mahirap paniwalaan na babalikan mo pa ako?
Bakit ba nagtiwala ako sa iyo sa mga sinabi mo noon?
In short, bakit ba nagpakatanga ako sa iyo?

Naniwala ako na kasama ako sa binubuo mong mga pangarap
Bumuo rin ako ng sarili kong pangarap na kasama ka
Pinanghawakan ko ang mga salitang binitiwan mo bago ka umalis
Pero lahat 'yun, nag-iba

Nang magkausap tayo, tinanong kita kung mahal mo pa ako
Parang na-sense ko na kasi na mayroon ka nang iba
Walang kagatol-gatol na sumagot ka ng "oo"
Ako naman si tanga, naniwala naman kahit kitang-kita na ang ebidensiya.

Sabi ko naman sa iyo, kung mayroon ka nang iba at ayaw mo na sa akin
Sabihin mo agad, ganu'n din naman 'yun, masasaktan at masasaktan din ako
Mabuti pang minsanan na lang 'yung sakit kesa unti-unti pa
At mas mabuti nang malaman ko nang maaga kesa ililihim mo pa.

Kung noon pa, e, sinabi mo nang ayaw mo na sa akin
'Di sana, 'di ka na nahirapan magtago at magdahilan
'Di sana, 'di na nasayang ang oras kong maghintay sa iyo
At sana, nabawasan na ang mahabang pila ng naghihintay na maghiwalay tayo.

my farewell party!

2007-07-17T01:37:00.000-07:00

For the Editorial Angels

2007-03-15T04:07:00.000-07:00

After a week of keeping it to myself, I finally got the courage to tell the EDITORIAL ANGELS that I’m leaving them.

It wasn’t easy for me to come up with that decision kasi nga, mahirap iwanan ang trabahong minahal mo na for more than four years.

Pero, mas mahirap iwanan ang mga taong hindi ko na itinuring na iba sa akin. Not just ordinary officemates or friends kundi parang pamilya mo na. E, halos magkapalit-palit na nga ang mga mukha namin dahil kami-kami ang nagkikita 7 days a week including holidays! At kung minsan, mas matagal pa ang oras na inilalagi ko sa office kaysa sa bahay namin!

Naalala ko ‘yung first time na magtagpu-tagpo ang landas ng Angels…

September 2002, nagkita sa guard house sina Fhaye at Karen (Bunso) for our interview nang mag-buzzer ang sopistikada’t sosyal na si Jack. She was looking for Sir Ed, may appointment daw siya.

Then came Glenda, Candy, Wendy and me. At dahil magkaka-batch naman kami (except for Janiz na nauna lang sa amin ng ilang buwan) at madali namang pakisamahan ang isa’t isa, we easily became friends. Haaay…The rest is history na.

I still remember the EDITORIAL ANGEL’S first swimming… Hahaha! Ayaw ko nang idetalye kasi mabubuking ako. That was the start ng annual outing ng ANGELS.

Isa pang ‘di ko makalilimutan, e, ‘yung mga biglaang gimik namin, like sa MUSIC WAREHOUSE malapit sa Central Market (na sarado na ngayon). Si Ka Ambo na daliri lang ang sumasayaw. Si Mars na hindi sumunod dahil naligaw yata. Si Glenda na sumayaw pa sa itaas ng stage kasama ang bokal-ista ng isang band. Heheheh! Ang biglaang yayaan sa Lagro para kumain ng shawarma (Hello?! Quezon Avenue to Lagro para lang sa shawarma?). Ang mga “out of town” (sa bahay ni Tita Alice sa Fairview o sa bahay nina Janiz) na isang beses pa lang nakasama si Ate Eva dahil walang lotto nu’n (Mahal na Araw yata). Ang paminsan-minsang “kaladkaran” sa Jollibee, Max’s, McDo atbp.. Mami-miss ko rin ang pagtawag sa delivery service ng iba’t ibang fastfood dahil ako ang official taga-order, tagasingil at taga-distribute ng order namin (Kilala na nga yata ako ng mga fastfood delivery boys, e!) Hehehehe! Si Michelle na nakatampuhan ko dahil sa suman (opo, suman). Ang adobo at dinuguan ni Ate Eva. Si Bunso na kasabay kong umuwi. Si Sir Jun na Men In Black (dahil maitim siya). Labyu Sir Jun!) Si Sir Ed na ‘di napapagod maglinis ng kanyang computer table. (Get well soon!) Sina Jack at Anne na napakalaki ng partisipasyon sa Christmas party namin noong 2005 (dumaan lang po sila habang nagsasayaw ‘yung iba).

‘Yang mga ANGELS, adik sa picture ‘yan! Makahawak lang ng camera, pose rito, pose ru’n na ang gagawin, ultimo CR, hindi patatawarin ng mga ‘yan (sila lang kasi usually photographer ang lola n’yo).

Hay…memories…

ANGELS, thanks for understanding and accepting me, ‘yung totoong ako. Sabi naman sa inyo, masungit lang ako, pero iyakin at alam kong alam na alam n’yo na ‘yun. Sa tinagal-tagal ng pagsasama natin, ‘pag ‘di n’yo pa alam, ewan ko na lang.

You’ve been there for me during the ups and downs of my life, be it with my career, personal and family life. Sad to say but it’s time for me to leave you, ANGELS. You will always have a special place in my heart.

"Don’t be dismayed at good byes. A farewell is necessary before we can meet again and meeting again, after moments or a lifetime, is certain for those who are friends."

Valentine 2007

2007-02-18T20:48:00.000-08:00

AT last, pagkatapos ng humigit-kumulang isang buwang preparation para sa Valentine's promo, natapos na rin ito and I'm proud to say na maayos ko naman itong naidaos! (Thank God!) Hindi ako inindiyan ng mga winners at ang pinakamahalaga, nag-enjoy sila sa kanilang dinner show sa Manila Hotel.

Though kasama ako that night, wala naman akong ka-date (how sad!). Anyway, I met someone naman na alone din sa same table na pinuwestuhan ko. She was friendly enough to talk to me kahit nu'ng gabing 'yun lang kami nagkakilala. (Thanks Cleng and I hope to see you again!)
Haaayyy...
Anyway, the show was great. Nag-enjoy kami sa mga performances nina Jo Awayan, Tuesday Vargas and Manny "Pooh"quiao. At ang the height ng performance nina Rachelle Ann Go at Christian Bautista, nu'ng kantahin nila ang The Prayer nina Andrea Bocelli at Celine Dion! (Kainis, bakit ba hindi man lang ako naambunan ng boses nila?)
Indeed, it was really A Valentine to Remember!

Ikaw, Mahal Ko?

2007-02-03T19:13:00.000-08:00

Tahimik ang buhay ko noon
Masaya kahit magulo
Pero nu’ng dumating ka
Nagkawindang-windang na.

Naging close tayo, naging magkaibigan
Okey lang, tutal kaibigan lang naman e
Wala namang masama ‘di ba?
Kaso nag-iba ang ihip ng hangin.

Nang minsan nag-usap tayo,
Sinabi mong mahal mo ako.
E, para ka palang luku-luko.
Alam mong ‘di puwede, ganu’n pa hirit mo.

Sabi ko sa sarili ko, ‘di puwede,
May mahal ako, may mahal kang iba,
Pero may pagkakapareho tayo,
Malayo sa atin ‘yung mga mahal natin.

Sabi ko pa, ‘di kita mamahalin,
‘Di mo ko mabobola,
E, kaso isa rin akong tanga,
Nagsimula tuloy ang problema.

Paulit-ulit kong sinasabi,
‘Di kita puwedeng mahalin,
‘Di puwedeng maging tayo,
Kaya kakalimutan ko na ‘yung nararamdaman ko.

May isa lang akong tanong,
Kung wala akong nararamdaman para sa iyo,
Bakit kita iniiyakan?
Ano sa palagay mo?

'Yan ba ang hitsura ng "kinidnap"?

2007-01-20T02:04:00.000-08:00

DAHIL 'di natuloy ang plano naming pag-akyat sa Bataan, sa Montalban na lang kami nagpunta last Sunday, January 14. As usual, kasama ko ang mag-asawang kidnaper (kidnaper dahil tututukan ka talaga nila para sumama ka) at for the first time, kasama na namin si Gem! Yipeee!

Pag-akyat pa lang, mapi-feel mo na talaga 'yung lamig. Umakyat kami ru'n sa tuktok at nagpakuha ng pictures. Kaya lang, sa sobrang lamig at malapit na ring gumabi, sandali lang ang picture-taking.

At first, mapilit pa si Gem na bumaba sa may falls. Hello? Nuknukan kaya ng lamig at 'di kakayanin ng powers ko, 'noh?! Isa pa, dalawang oras ang uubusin mo sa pagbaba ru'n at dalawang oras na naman para makabalik ka sa bahay. Maybe next time, 'pag 'di na kidnap ang ginawa sa akin nina Lanie at Erik at nakapag-ready ako ng swimsuit ko...hahahaha...

Kahit masarap matulog, hindi puwedeng tanghaliin sa pagbaba dahil may pasok ako sa office. As usual, ako na naman ang dahilan kung bakit kailangan nilang bumaba agad kahit gusto pa nilang mag-stay. Nakakahiya man sa kanila, hindi pa rin ako pumayag. Nakidnap na nga ako, male-late pa 'ko sa opisina?!

Hopefully, next time, mas matagal kaming mag-stay du'n. (Kelan kaya 'yun?)

Anne's farewell party...

2007-01-20T01:28:00.000-08:00

PARANG children's party ang ginawa naming farewell celebration for Anne last January 15, sa bahay nina Janiz. With balloons and party hats, we felt like kids having a birthday party. He!he!he! Wala lang, trip lang namin maging bata...lagi. Well, I can say that it was somehow a way of unwinding from a tiring day. Whew!!!

Anyway, kahit malungkot dahil malalagasan na naman ng isa ang Editorial Angels (ilang buwan pa lang ang nakakalipas mula nang umalis si Jack papunta sa Malaysia), I am happy for Anne na rin.

As for the rest of the gals, sino naman kaya sa atin ang susunod na bibigyan ng farewell party? At sino kaya ang magbibigay ng farewell party sa maiiwan? He!he!he!

I'm back

2006-11-18T17:57:00.000-08:00

Tagal na rin mula nu'ng huli akong mag-update nito, dami nang nangyari.

Nasa Malaysia na si Jack, nakalipat na ng bahay ang kapitbahay namin, nag-birthday na ang mga mahal kong sina Bunso at Wendy, ilang longganisa na rin ang na-order ko kay Anne, ilang presscon na ang in-attend-an ni Janiz, ilang beses na ring naipasyal ni Fhaye ang kanyang little bro at little sis at higit sa lahat, magpa-Pasko na! Juzkooo! Ang bilis talagang lumipas ng panahon, ako lang ang mabagal mag-update ng Blog!

Hopefully, makapag-update na ako nang mas madalas tulad ni Wendy na kinakarir ang pagba-blog. He!He!He!

'Til next time!

For my friends...

2006-08-21T01:22:00.000-07:00

That's What Friends Are For

And I never thought I'd feel this way

And as far as I'm concerned

I'm glad I got the chance to say

That I do believe I love you
And if I should ever go away

Well, then close your eyes and try to feel

The way we do today

And then if you can remember
Keep smilin', keep shinin'

Knowin' you can always count on me, for sure

That's what friends are for

For good times and bad times

I'll be on your side forever more

That's what friends are for
Well, you came and opened me

And now there's so much more I see

And so by the way I thank you
Whoa, and then for the times when we're apart

Well, then close your eyes and know

These words are comin' from my heart

And then if you can remember, oh
Keep smiling, keep shining

Knowing you can always count on me, for sure

That's what friends are for

In good times, in bad times

I'll be on your side forever more

Oh, that's what friends are for
Whoa... oh... oh... keep smilin', keep shinin'

Knowin' you can always count on me, for sure

That's what friends are for

For good times and bad times

I'll be on your side forever more

That's what friends are for
Keep smilin', keep shinin'

Knowin' you can always count on me, oh, for sure

'Cause I tell you that's what friends are for

For good times and for bad times

I'll be on your side forever more

That's what friends are for

(That's what friends are for)
On me, for sure

That's what friends are for

Kung alam mong...

2006-08-19T02:53:00.000-07:00

Kung alam mong tama ka, mangatwiran ka.
Kung alam mong wala kang naapakan sa ginagawa mo, ituloy mo lang.
Kung alam mong may mapapala ka sa mga payo nila, makinig ka.
Kung alam mong mali ang sinasabi at ginagawa nila, itama mo.

Kung alam mong masaya ka sa mga kaibigan mo, 'wag mo silang hayaang mawala.
Kung alam mong nagkulang ka sa mga mahal mo sa buhay, punan mo ang mga pagkukulang na 'yun.
Kung alam mong bawal, 'wag kang pasaway!
Kung sa tingin mo, walang kuwenta ang mga isinulat ko, nasa sa iyo 'yun!

Should I tell my friend everything?

2006-06-09T07:05:00.000-07:00

Kailangan ko bang sabihin ang lahat ng sikreto ko sa aking best friend? Hmmm...Naalala ko tuloy ang kasabihang "Your best friend can be your worst enemy." Napaisip tuloy ako. If I tell everything about me sa best friend ko at dumating 'yung time na mag-away kami, chances are, she can use everything she knows against me. Tama, devah? Well, not all friends are "true friends" in the real sense of the word. Isa pa, may mga bagay na hindi ko kayang sabihin kahit sa best friend ko pa. There are also things that I like to keep to myself. It's not that I don't trust a friend or anything pero minsan, mas gusto ko pang ilihim na lang ang ibang bagay sa kanya. Kung ayaw ko man magsalita ngayon, alam ko, maiintindihan niya ako, kaibigan ko siya, e! Kilala niya ako at nirerespeto niya ang desisyon kong manahimik muna...

Words to ponder

2006-06-06T03:27:00.000-07:00

Be watchful of your thoughts,
They become your words.
Be watchful of your words,
They become your actions.
Be watchful of your actions,
They become your habit.
Be watchful of your character,
They become your destiny.

I Honestly Love You

2006-06-05T23:35:00.001-07:00

Maybe I hang around here

A little more than I should

We both know I got somewhere else to go

But I got something to tell you

That I never thought I would

But I believe you really ought to know

I love you

I honestly love you

You don't have to answer

I see it in your eyes

Maybe it was better left unsaid

This is pure and simple

And you should realize

That it's coming from my heart and not my head
I'm not trying to make you feel uncomfortable

I'm not trying to make you anything at all

But this feeling doesn't come along everyday

And you shouldn't blow the chance

When you've got the chance to say

If we both were born

In another place and time

This moment might be ending in a kiss

But there you are with yours

And here I am with mine

So I guess we'll just be leaving it at this